• Home
  • /
  • Mama
  • /
  • Zo ging mijn bevalling er aan toe

Zo ging mijn bevalling er aan toe

Zoals je eerder hebt kunnen lezen, had ik eigenlijk een heel fijne zwangerschap. Toen ik 39 weken en vier dagen zwanger was, begon mijn bevalling en dat ging er zo aan toe.

Dinsdag 16 februari werd ik in een keer geraakt door de zogenoemde ‘nesteldrang‘. Het hele huis moest schoongemaakt en opgeruimd worden. Tot aan de kasten aan toe heb ik alles uitgemest, opgeruimd, heel veel weggegooid en het hele huis schoongemaakt. Ik dacht dat nesteldrang mij niet zou overkomen, want schoonmaken is niet echt mijn favoriete bezigheid… Dus zo was het huis die avond schoner dan ooit.

Dit had ik beter niet kunnen doen…

Woensdag 17 februari deed ik wat boodschapjes op de Dappermarkt bij mij om de hoek. De laatste wasjes zaten in de wasmachine en ik genoot van mijn schone huis. ’s Avonds keek ik wat tv samen met de boyfriend en we aten kaasjes met augurk. Dat had overigens niets te maken met mijn cravings hoor, ik houd gewoon heel erg van augurk. Anyway, dit had ik beter niet kunnen doen…

Een waterval volgde, de bevalling begon

Rond een uur of 12 gingen we naar bed en zoals altijd lag ik een tijd wakker, omdat ik absoluut niet meer lekker lag met die dikke buik inclusief zeer actieve inhoud. Ik lag dus te wachten tot ik eindelijk in slaap zou vallen en opeens voelde ik achter elkaar twee ‘knapjes’ onderin mijn buik. Het voelde echt alsof er twee elastiekjes braken. Ik dacht eerst dat er iets met de baby was, dus ik voelde aan mijn buik of ik hem nog voelde bewegen. Dat was gelukkig zo en al snel had ik door wat er aan de hand was. Een waterval volgde: mijn vliezen waren gebroken.

Ik maakte Barry wakker die naast me lag te slapen en vertelde dat de bevalling begonnen was. Ik zei dat ik even wilde afwachten wat er zou gaan gebeuren (soms duurt het nog wel 24 uur voordat de weeën beginnen) en wat wilde rondlopen in de woonkamer. Op een gegeven moment kwam hij een kijkje nemen, ik was ondertussen de schone was aan het opvouwen, en vroeg me weer in bed te komen liggen, omdat er nog helemaal niets gebeurde.

Daar gingen alle kaasjes en augurkjes

Meteen daarna voelde ik de eerste wee, en daarna nog een en nog een. Al snel had ik regelmatige weeën en belden we de verloskundige. Superblij was ik dat mijn favoriete verloskundige dienst had. Ze sprong in de auto en was onderweg. Ondertussen spuugde ik alle kaasjes en augurkjes van eerder op de avond eruit terwijl ik mijn weeën staand opving.

Nadat Bella gearriveerd was, bleek ik 5 centimeter ontsluiting te hebben. Goed nieuws vond ik, want de weeën waren nog prima op te vangen. Twee uur later bleef de ontsluiting hangen op 6 centimeter en Bella zei dat ik beter even kon wisselen van positie. Ik verhuisde van de bank naar de douche waar ik een tijdje onder bleef staan. Vervolgens was ik te vinden op het toilet, wat eigenlijk wel heel lekker zat. Waarschijnlijk omdat dat een natuurlijke positie is om druk te voelen en al wat mee te gaan duwen. Ik zat ondertussen op 8/9 centimeter ontsluiting, we waren toen ongeveer 9 uur verder. De weeën opvangen ging nog steeds goed, ook omdat Barry de hele tijd bij me was en tegendruk gaf op mijn rug wanneer dat nodig was.

En daar was mini Lev

Op een gegeven moment zat Bella haar dienst er helaas op, maar haar lieve collega Meike verving haar rond een uur of half 10. Wat heb ik veel aan die twee gehad zeg! De kraamhulp arriveerde ook en mijn bed werd klaargemaakt voor mijn bevalling. Weer moest ik overgeven (zo, de laatste kaasjes waren eruit), dat komt door alle hormonen die op dat moment in je lichaam zitten. Heel gek vond ik dat, want ik geef nooit over…

Rond 12 uur begon ik persweeën te krijgen en mocht ik met elke wee mee gaan duwen. Dit voel je trouwens instinctief aan, iets wat ik heel bijzonder vond. Ondertussen luisterde ik goed naar de aanwijzingen van Meike. Op een gegeven moment, als het hoofdje van de baby deels zichtbaar is, mag je namelijk niet meeduwen terwijl dat voor je gevoel wel moet. Op deze manier heb je de minste kans op uitscheuren, wel zo fijn om daar goed naar te luisteren dus…

Om 12:47 uur werd Lev geboren, een gezond mannetje van 3340 gram met alles erop en eraan. Hij keek ons een beetje verbaasd en met heldere ogen aan en liet daarna snel van zich horen.

Mijn hele bevalling is me heel erg mee gevallen en ik zou niet bang zijn om het nog een keer zo te doen. Ik vond het overgeven terwijl ik weeën had nog het ergste. Ook thuis bevallen is me heel goed bevallen (ha ha): mijn bed zat een paar uur later gezellig vol met new born opa’s en oma’s en ik kon lekker meteen onder mijn eigen douche terwijl Lev in zijn wiegje lag. Ik ben benieuwd naar hoe jullie je bevalling ervaren hebben, laat ze daarom gerust achter in de comments.

Geef een reactie